Heb je even voor mij

"Ik wil graag met je praten over wie voor mij mag beslissen als ik het zelf niet meer kan."

Campagne

In de week van 20 tot en met 24 maart wordt een campagne gehouden met het doel de dood beter bespreekbaar te maken. Levenseindecoach Karen doet daar aan mee. Het bespreekbaar maken van de dood is immers ook een doel van haar werk. De campagne heet ‘Heb je even voor mij?’

Veel mensen vinden het een beetje eng om over de dood te praten. Alsof ze de dood daarmee over zichzelf afroepen. Ik zie dat anders. De dood is onlosmakelijk aan ons leven verbonden. We weten allemaal zeker dat we een keer zullen sterven. De mensen om ons heen weten dat ook. Wat we niet weten is hóe we zullen sterven. Krijgen we een ongeluk waarbij we op slag dood zijn? Of worden we heel ziek en gaan we daar aan dood? Of gaat het nog anders?

Dood bespreken

Wat we wél weten is dat het voor de achterblijvers helpt als we gesproken hebben over onze wensen rondom de dood. Dat zij niet hoeven te gissen op een moment dat ze het toch al moeilijk hebben. Dat maakt het leven heel veel makkelijker.

Laatst hoorde ik van een oudere cliënt dat hij onlangs met spoed was opgenomen in het ziekenhuis met een zware longontsteking. Hij was erg ziek op dat moment en zijn dochter besloot dat hij opgenomen moest worden. Zelf was hij liever thuisgebleven en hieraan overleden. Maar dat kon hij op dat moment niet meer zeggen, daarvoor was hij te ziek. En helaas was zijn wens vooraf niet duidelijk genoeg besproken in het gezin en besloot zijn kind anders. De andere kinderen waren ver weg en konden niet meepraten.

Rust en duidelijkheid

De cliënt is weer opgeknapt en heeft het gevoel dat hij zijn kans om te sterven heeft gemist. Hij was in eerste instantie boos op zijn dochter. Daarover zijn we in gesprek gegaan. Dat maakte dat hij inzag dat zijn dochter haar vader nog niet kwijt wilde. En zij vond het moeilijk om zonder overleg met de anderen te beslissen om hem niet te laten behandelen. Deze crisis heeft hen geholpen om het gesprek over de dood aan te gaan. De kinderen snappen nu dat vader het goed vindt als hij zou overlijden. Ze nemen nu de tijd om te zeggen wat ze belangrijk vinden. Dat heeft het gezin rust gebracht. Samen hebben ze nu een lijst gemaakt van welke behandelingen vader nog wel en niet meer wil. Iedereen heeft daar een kopie van. Deze lijst is ook besproken met de huisarts en de verpleging in zijn huis. Die waren heel blij met zo veel duidelijkheid. Bij een volgende longontsteking mag hij sterven als hij dat wil.

Deel en like dit bericht:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *