Draagkracht en veerkracht vergroten met de Verbeeldingstoolkit

“Ga ontspannen zitten, ogen dicht als je wilt, en stel je voor dat je op een goede, veilige en aangename plek bent.” Ik verdween meteen naar de Lofoten in Noorwegen, naar het fijnste stukje strand dat ik ooit gezien had. Nu, in mijn verbeelding, zag het er anders uit dan tijdens vakantie. De rotsen omringden me nu als een veilige cocon. Het riviertje meanderde nog wel over het strand. En dat had ook nu weer een bijzonder kalmerend effect. Ik voelde me rustig, beschermd en sterk daar op mijn persoonlijke strandje. De zon scheen en maakte me lekker warm. De vogels in de lucht hoorde ik naar elkaar roepen. Op het gras tussen de rotsen bloeiden zomerbloemen. Wat een intens geluk, daar op mijn persoonlijke goede plek.

Verbeeldingstoolkit

In een bijscholing leer ik werken met de Verbeeldingstoolkit. Deze is ontworpen om je innerlijke krachten te mobiliseren als je kampt met kanker, chronische ziekte of crisis in je leven. Lees verder “Draagkracht en veerkracht vergroten met de Verbeeldingstoolkit”

Deel en like dit bericht:

Recht op euthanasie?

Mensen hebben geen recht op euthanasie. Zo, dat staat er maar vast. Niemand kan aanspraak maken op ‘zijn recht’ op euthanasie, want dat recht bestaat niet. We mogen een arts verzoeken om euthanasie, en als hij dat wil uitvoeren verleent hij ons een gunst. Er heerst helaas een hardnekkig misverstand in de samenleving dat er wel recht op euthanasie is. En dat levert veel verdriet en frustratie op als verlangde euthanasie niet komt.

Euthanasie bij dementie

Gisteren was ik bezig met het thema euthanasie bij dementie. Wat ik daar vooral over lees en hoor is hoe veel onbegrip er is over het niet krijgen van euthanasie terwijl alle voorwaarden zijn geschapen. Wat maakt dat mensen denken dat ze recht hebben op euthanasie en zo verbolgen zijn als dat niet lukt? Lees verder “Recht op euthanasie?”

Deel en like dit bericht:

Mantelzorg en batterij opladen

Het stel naast mij heeft knallende ruzie. De een wil iets ondernemen zonder de ander. De ander wil juist graag mee met de een. Zij zijn allebei heel boos, op elkaar en op de situatie. Ze schreeuwen. De onmacht spat er van af. De een is depressief en voelt zich afhankelijk. De ander is geknakt omdat de een zwaar op hem leunt.

Ik zit erbij en kijk ernaar. Ik haat ruzie. Beide mensen zijn mij dierbaar. Ik kan me hun wensen voorstellen. En ik voel hun onmacht. Ik kan er niets aan veranderen, al zou ik dat graag willen. Mijn eigen onmacht. Ik voel mijn energie weglopen. Mijn batterij loopt leeg. Ik voel me uitgeput. Ik ben de mantelzorger. Lees verder “Mantelzorg en batterij opladen”

Deel en like dit bericht:

Naastenprogramma Inloophuis Debora

Naastenprogramma

Bent u, of kent u, iemand waarvan een dierbare kanker heeft? Wellicht heeft diegene behoefte aan contact met anderen die in hetzelfde schuitje zitten.

Sinds kort begeleidt Levenseindecoach Karen het Naastenprogramma van Inloophuis Debora in Delft. En er is plaats voor nieuwe deelnemers.

Lees meer

Deel en like dit bericht: